Powrót
formeds
Zdrowie i odporność
Data publikacji: 06.11.2025
6 min. czytania

Niedobór witaminy D – objawy, przyczyny i skutki

Jak rozpoznać brak witaminy D i dlaczego ma on tak duże znaczenie dla zdrowia?
Autor: formeds
Zweryfikowane przez eksperta
Niedobór witaminy D – objawy, przyczyny i skutki

Niedobór witaminy D to globalny problem zdrowia publicznego, który dotyczy miliarda ludzi na świecie

Jest powszechny również w Polsce, zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym. W zależności od wieku jego następstwem jest krzywica u dzieci lub osteoporoza u dorosłych. Najnowsze badania naukowe wskazują na związek niedoboru witaminy D z wieloma innymi zaburzeniami w ludzkim organizmie.

Spis treści

z tego artykułu dowiesz się:

Dlaczego witamina D jest tak ważna?

Witamina D należy do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Jest niezbędna do prawidłowego przebiegu wielu procesów w organizmie:

  • reguluje metabolizm wapnia i fosforu – ma kluczowe znaczenie dla rozwoju i mineralizacji układu szkieletowego;
  • wpływa na działanie połączeń mięśniowo-nerwowych, rozkurcz mięśni gładkich w naczyniach krwionośnych i wydzielanie hormonów;
  • reguluje aktywność układu odpornościowego i wzmacnia mechanizmy odporności wrodzonej;
  • reguluje pracę układu renina-angiotensyna-aldosteron, który kontroluje ciśnienie krwi.

Pod względem fizjologicznym istotne są dwie formy witaminy D: witamina D2 (ergokalcyferol) i witamina D3 (cholekalcyferol).

Witamina D jest jednym z nielicznych związków syntetyzowanych w skórze człowieka w odpowiedzi na promieniowanie słoneczne. Jednak by organizm mógł wyprodukować odpowiednią ilość witaminy D, należy spełnić szereg warunków, które w naszej szerokości geograficznej są bardzo trudne do zrealizowania – czasem niemożliwe.

W Polsce synteza skórna witaminy D efektywna jest jedynie w godzinach 10.00–15.00 od maja do września. Suplementacja w tym okresie może nie być konieczna tylko:

  • u zdrowych dorosłych w wieku 19–65 lat, którzy codziennie przebywają na słońcu przez 30–45 minut z odkrytymi przedramionami i nogami, bez ochrony przeciwsłonecznej (bez filtrów UV);
  • u zdrowych dzieci w wieku 4–10 lat, które codziennie przebywają na słońcu przez 15–30 minut z odkrytymi przedramionami i nogami, bez filtrów UV;
  • u zdrowych dzieci w wieku dzieci w wieku 11–18 lat, które codziennie przebywają na słońcu przez 30–45 minut z odkrytymi przedramionami i nogami, bez filtrów UV.

Jakie są normy witaminy D i jak zbadać jej poziom?

By ocenić poziom witaminy D w organizmie, należy wykonać badanie krwi. Najbardziej wiarygodne jest badanie wykonywane w laboratorium, na podstawie próbki krwi żylnej. Zwykle dokonuje się pomiaru stężenia kalcydiolu – 25(OH)D, który jest główną formą witaminy D krążącą we krwi.

W Polsce za niedobór witaminy D uznaje się stężenie kalcydiolu (25(OH)D) we krwi ≤20 ng/ml. Optymalne dla zdrowia jest stężenie 25(OH)D ≥30 ng/ml (do maksymalnie 50 ng/ml).

Kto jest szczególnie narażony na niedobór witaminy D?

Według szacunków, niedobór witaminy D dotyczy ok. miliarda ludzi na świecie. Występuje zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się, również w wielu krajach Unii Europejskiej.

Polskie badanie z 2016 roku przeprowadzone na reprezentatywnej próbie osób dorosłych wykazało, że:

  • 65% dorosłych Polaków ma niedobór witaminy D;
  • u 90% Polaków poziom witaminy D nie osiąga wartości optymalnych dla zdrowia.

Większe ryzyko wystąpienia niedoboru witaminy D występuje u osób:

  • starszych,
  • z otyłością,
  • hospitalizowanych,
  • z przewlekłą niewydolnością nerek,
  • ze zmniejszonym wchłanianiem jelitowym tłuszczów,
  • o ciemnej karnacji.

Objawy niedoboru witaminy D

Długotrwałe niedobory witaminy D mogą prowadzić do powikłań i zaburzać funkcjonowanie różnych układów narządowych.

Do objawów niedoboru witaminy D należą:

  • krzywica u dzieci: nieprawidłowe uwapnienie rosnących kości prowadzące do deformacji szkieletu; opóźniony rozwój motoryczny z powodu osłabienia mięśni, bólu kości i deformacji układu kostnego;
  • osteoporoza (u dorosłych): utrata masy kości i ryzyko złamań osteoporotycznych;
  • osteomalacja: demineralizacja, rozmiękanie i deformacja kości.

Czym jest ciężki niedobór witaminy D?

Za ciężki niedobór witaminy D uznaje się stan, w którym stężenie kalcydiolu (25(OH)D) we krwi jest mniejsze od 10 ng/ml. W takich przypadkach wzrasta ryzyko:

  • krzywicy lub osteomalacji;
  • częstych infekcji;
  • wystąpienia chorób przewlekłych.

Należy również zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie zaopatrzenie organizmu w wapń. Dlaczego? Jeśli znacznemu niedoborowi witaminy D towarzyszy niedobór wapnia, może dojść do hipokalcemii – nieprawidłowego, zmniejszonego stężenia wapnia we krwi. W takich przypadkach objawy niedoboru witaminy D obejmują tężyczkę (bolesne drętwienie i skurcze mięśni) oraz nadpobudliwość nerwowo-mięśniową objawiającą się:

  • przyspieszeniem akcji serca;
  • zaburzeniami widzenia;
  • skurczem: powiek, krtani, oskrzeli;
  • skurczem tętnic wieńcowych (bólem zamostkowym);
  • zaburzeniami psychicznymi (depresją, psychozami).

W przewlekłej, nieleczonej hipokalcemii do objawów niedoboru witaminy D mogą dołączyć:

  • zaburzenia neurologiczne: parkinsonizm, pląsawica;
  • zaćma;
  • łamliwość włosów i paznokci; suchość skóry, podatność na infekcje i stany zapalne skóry.

Co powoduje niedobór witaminy D? Przyczyny niedoboru witaminy D

Zbyt małe spożycie produktów naturalnie bogatych w witaminę D oraz niewystarczająca ekspozycja na słońce – oto najpowszechniejsze przyczyny niedoboru tej witaminy. Negatywny wpływ na ilość witaminy D naturalnie syntetyzowanej w organizmie ma czas – z wiekiem produkcja cholekalcyferolu staje się coraz mniej wydajna. W niektórych przypadkach za deficyt witaminy D odpowiadać mogą:

  • choroby przewodu pokarmowego: zaburzenia wchłaniania (np. choroby zapalne jelit, celiakia);
  • niewydolność wątroby;
  • niewydolność nerek, zespół nerczycowy.

Skutki niedoboru witaminy D

Nawet łagodny, ale długotrwały niedobór witaminy D może prowadzić do przewlekłej hipokalcemii i wtórnej nadczynności przytarczyc. Taki niedobór jest szczególnie niewskazany u osób starszych, gdyż może zwiększać ryzyko osteoporozy i złamań.

Wśród skutków niedoboru witaminy D wymienia się:

  • bóle kości i stawów,
  • bóle i drżenie mięśni,
  • osłabienie napięcia i siły mięśni.

Wyniki nowych badań obserwacyjnych wskazują na związek zbyt niskiego poziomu witaminy D z rozwojem chorób cywilizacyjnych, m.in. chorób układu krążenia, cukrzycy i chorób autoimmunologicznych.

Niedobór witaminy D u dzieci

Skutkiem niedoboru witaminy D jest zmniejszenie stężenia wapnia i fosforu we krwi. Dochodzi do demineralizacji kości, która u dzieci objawia się krzywicą i nieprawidłową mineralizacją zębów.

W Polsce od kilkudziesięciu lat realizowane są programy zapobiegania krzywicy, dlatego chorobę tę obecnie rozpoznaje się rzadko. Natomiast niedobór witaminy D u dzieci jest częsty.

Ryzyko wystąpienia objawów niedoboru witaminy D jest szczególnie duże u:

  • niemowląt karmionych piersią (mała zawartość witaminy D w mleku matki),
  • dzieci z ciemną karnacją skóry,
  • dzieci z otyłością.

Metody zapobiegania niedoborowi witaminy D zależą od wieku, masy ciała, nawyków żywieniowych i ekspozycji na słońce. Zdrowe dzieci, których dieta jest prawidłowo zbilansowana, zazwyczaj nie wymagają dodatkowej suplementacji witamin. Jednak witamina D należy do nielicznych wyjątków.

Według polskich zaleceń (2023 r.) suplementacja witaminy D u dzieci wskazana jest u:

  • niemowląt do 6. miesiąca życia: 400 IU/dzień;
  • niemowląt od 6. do 12. miesiąca życia: 400–600 IU/dzień;
  • dzieci w wieku 1–3 lat: 600 IU/dzień;
  • dzieci w wieku 4–10 lat: 600–1000 IU/dzień;
  • nastolatków (11–18 lat): 1000–2000 IU/dzień.

Jak uzupełnić niedobór witaminy D?

Głównym źródłem witaminy D (cholekalcyferolu) jest synteza skórna pod wpływem promieniowania słonecznego, która w Polsce efektywna jest tylko od maja do końca września.

Ok. 20% puli witaminy D w organizmie jest dostarczana z pożywieniem, przede wszystkim z żywnością pochodzenia zwierzęcego (tłuste ryby morskie, jaja, masło). Zwiększenie jej spożycia to pierwszy i konieczny krok, by uzupełnić niedobory. Warto nadmienić, że tłuszcze roślinne do smarowania pieczywa w Polsce są od lat obligatoryjnie wzbogacane w witaminę D.

Eksperci podkreślają, że nawet najbardziej racjonalna i zbilansowana dieta nie może zaspokoić zapotrzebowania organizmu na witaminę D. By uzupełniać jej zasoby i zapobiegać objawom niedoboru witaminy D, często konieczna jest suplementacja.

Według aktualnych polskich wytycznych (2023) zaleca się suplementację witaminy D (cholekalcyferolu) u zdrowych dorosłych:

  • w wieku 19–65 lat: 1000–2000 IU/dzień (suplementacja może nie być konieczna od maja do września u osób, które codziennie przebywają na słońcu przez 30–45 minut z odkrytymi przedramionami i nogami, bez filtrów UV);
  • w wieku 65–75 lat: 1000–2000 IU/dzień przez cały rok (ze względu na zmniejszoną skuteczność syntezy skórnej u osób starszych);
  • po 75. roku życia: 2000–4000 IU/dzień przez cały rok.

Warto wykonać badanie poziomu witaminy D w organizmie i skonsultować jego wynik ze specjalistą. Dzięki temu łatwiej ustalić optymalną dawkę suplementacji. Oznaczenie stężenia witaminy D wskazane jest zwłaszcza u osób z tzw. grup ryzyka – narażonych na jej niedobór.

Warto zapamiętać

  1. 65% dorosłych Polaków ma niedobór witaminy D.
  2. Objawem niedoboru witaminy D u dzieci jest krzywica, a u dorosłych – osteoporoza lub osteomalacja (rozmiękczenie kości).
  3. Niedobór witaminy D w organizmie stwierdza się, gdy stężenie kalcydiolu we krwi jest mniejsze od 20 ng/ml.
  4. Uzupełnianie niedoborów witaminy D polega na zwiększeniu jej spożycia w diecie, wystarczającej ekspozycji na promienie słońca i – bardzo często – na suplementacji.

Źródła:

  1. Płudowski P, Kos-Kudła B, Walczak M, Fal A, Zozulińska-Ziółkiewicz D, Sieroszewski P, Peregud-Pogorzelski J, Lauterbach R, Targowski T, Lewiński A, Spaczyński R, Wielgoś M, Pinkas J, Jackowska T, Helwich E, Mazur A, Ruchała M, Zygmunt A, Szalecki M, Bossowski A, Czech-Kowalska J, Wójcik M, Pyrżak B, Żmijewski MA, Abramowicz P, Konstantynowicz J, Marcinowska-Suchowierska E, Bleizgys A, Karras SN, Grant WB, Carlberg C, Pilz S, Holick MF, Misiorowski W. Guidelines for Preventing and Treating Vitamin D Deficiency: A 2023 Update in Poland. Nutrients. 2023;15(3):695.
  2. Kuciński J, Fryska Z, Wołejko A, Semeniuk P, Burczyk R, Górna N, Łabuda A, Mazurek E. Aktualne zalecenia w Polsce dotyczące suplementacji witaminy D. Med Og Nauk Zdr. 2023;29(4): 277–282.
  3. Rusińska A, Płudowski P, Walczak M et al. Zasady suplementacji i leczenia witaminą D – nowelizacja 2018 r. Standardy Medyczne, 2018;15:531–559.
  4. Rusińska A, Płudowski P, Walczak M et al. Wytyczne dotyczące suplementacji witaminy D dla ogółu populacji i grup ryzyka niedoboru witaminy D w Polsce – rekomendacje Polskiego Towarzystwa Endokrynologii Dziecięcej i Diabetologii oraz Panelu Ekspertów z Udziałem Krajowych Konsultantów Specjalistycznych i Przedstawicieli Towarzystw Naukowych – Aktualizacja 2018. Front. Endocrinol. (Lausanne), 2018; 9.
  5. Lossy N, Pokora P, Książyk J; Instytut „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie. Jakie są wskazania do oznaczenia stężenia 25(OH)D? 500 pytań z pediatrii. Medycyna Praktyczna dla lekarzy, https://www.mp.pl/pytania/pediatria/chapter/B25.QA.1.3.22, [dostęp: 22.09.2025].
  6. Bikle DD. Vitamin D metabolism, mechanism of action, and clinical applications. Chem Biol. 2014;21(3):319-29.
  7. Amrein K, Scherkl M, Hoffmann M, Neuwersch-Sommeregger S, Köstenberger M, Tmava Berisha A, Martucci G, Pilz S, Malle O. Vitamin D deficiency 2.0: an update on the current status worldwide. Eur J Clin Nutr. 2020;74(11):1498-1513.
  8. Palacios C, Gonzalez L. Is vitamin D deficiency a major global public health problem? J Steroid Biochem Mol Biol. 2014;144 Pt A:138-45.
  9. Nair R, Maseeh A. Vitamin D: The "sunshine" vitamin. J Pharmacol Pharmacother. 2012;3(2):118-26.
  10. Carlberg C. Vitamin D and Its Target Genes. Nutrients. 2022; 14(7):1354.
  11. Kaur J, Khare S, Sizar O, et al. Vitamin D Deficiency. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2025.
  12. Skowrońska-Jóźwiak E, Basińska-Lewandowska M. Niedobory witaminy D u pacjenta kardiologicznego, diabetologicznego i endokrynologicznego. Choroby Cywilizacyjne w Praktyce Lekarskiej; Kardiologia i Diabetologia. Wydawnictwo Medyczne 2023.
  13. Płudowski P, Ducki C, Konstantynowicz J, Jaworski M. Vitamin D status in Poland. Pol Arch Med Wewn. 2016;126(7-8):530-9.
  14. Kennel KA, Drake MT, Hurley DL. Vitamin D deficiency in adults: when to test and how to treat. Mayo Clin Proc. 2010;85(8):752-7; quiz 757-8.
  15. Fetahu IS, Höbaus J, Kállay E. Vitamin D and the epigenome. Front Physiol. 2014;5:164.
  16. Sawiec P. Zalecane stężenia 25-hydroksywitaminy D3 w nowych wytycznych ekspertów wielu towarzystw z różnych kontynentów. Medycyna Praktyczna Pediatria, 2016.
  17. Chmielewska A, Patro-Gołąb B, Mrukowicz J. Zalecenia dotyczące suplementacji diety. W: Szajewska H, Horvath A (red.). Żywienie i leczenie żywieniowe dzieci i młodzieży. Medycyna Praktyczna, 2024.
  18. Sawiec P. Niedobór witaminy D u dzieci i młodzieży – rozpoznawanie, leczenie i zapobieganie. Aktualne (2008) zalecenia American Academy of Pediatrics i Lawson Wilkins Pediatric Endocrine Society. Medycyna Praktyczna Pediatria, 2009.
  19. Kmieć P, Sworczak K. Korzyści i zagrożenia wynikające z suplementacji witaminą D. Forum Med Rodz. 2017;1(1): 38–46.
  20. Mathyssen C, Gayan-Ramirez G, Bouillon R, Janssens W. Suplementacja witaminy D w chorobach płuc – aktualny stan wiedzy. Med Prakt. 2017;11:e1–e14.
  21. Jakubas-Kwiatkowska W, Błachowicz A, Franek E. Hipokalcemia w praktyce klinicznej — przyczyny, objawy i leczenie. Chor Serca Naczyń. 2005;2(4):232-237.
  22. Łupińska A, Michałus I, Zygmunt A, Stawerska R, Lewiński A. Leczenie niedoboru witaminy D w gabinecie lekarza POZ. Lekarz POZ. 2022;8(6).
  23. Sosnowska C. Wytyczne dotyczące profilaktyki i leczenia niedoboru witaminy D – aktualizacja z 2023 r. w Polsce. Stand Med/Pediatr. 2023;20;365-374.
  24. Veldurthy V, Wei R, Oz L, Dhawan P, Jeon YH, Christakos S. Vitamin D, calcium homeostasis and aging. Bone Res. 2016;4:16041.

Publikowane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie powinny zastępować indywidualnych konsultacji lekarskich. Zaleca się skonsultowanie z lekarzem lub terapeutą przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii. Wydawca nie dąży do nawiązania relacji lekarz-pacjent ze swoimi czytelnikami. Nie bierze również odpowiedzialności za wiarygodność, skuteczność lub prawidłowe stosowanie informacji umieszczonych na stronie, ani za ewentualne problemy zdrowotne wynikające z omówionych terapii.

To może Cię zainteresować