Powrót
Dobrochna Kwarta, Dietetyk
Sport Zdrowie i odporność
Data publikacji: 25.09.2024
8 min czytania

Czym są elektrolity i jak rozpoznać ich niedobór?

Odpowiedni poziom elektrolitów w organizmie człowieka stanowi ważny element w zachowaniu zdrowia. Podczas znaczącej utraty wody może dochodzić do zaburzeń elektrolitowych i negatywnych następstw. Przeczytaj artykuł, aby dowiedzieć na co pomagają elektrolity, jakie są objawy zaburzeń elektrolitowych oraz czy warto pić elektrolity.
Autor: Dobrochna Kwarta, Dietetyk
Zweryfikowane przez eksperta
Czym są elektrolity i jak rozpoznać ich niedobór?

Regulacja gospodarki wodno-elektrolitowej jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania człowieka.

Zbilansowana dieta powinna pokrywać dzienne zapotrzebowanie na elektrolity. Zdarza się jednak, że ich utrata nie może być uzupełniana jedynie poprzez picie wody oraz pożywienie. Przykładowo, w czasie upałów dochodzi do nadmiernej utraty wody z organizmu oraz strat niezbędnych elektrolitów takich jak np. magnez, potas, sód czy wapń. W takiej sytuacji pomocne mogą okazać się preparaty, które szybko uzupełniają straty elektrolitów. Wiedza o tym, jakie mogą być przyczyny niedoboru elektrolitów oraz jak uzupełnić elektrolity może być wysoce przydatna w codziennym życiu.

Spis treści

z tego artykułu dowiesz się:

Czym są elektrolity?

Elektrolity to substancje, które przewodzą prąd elektryczny po rozpuszczeniu w rozpuszczalniku, takim jak woda. Są niezbędnymi jonami soli, które wchodzą w skład płynów ustrojowych ludzkiego ciała (występują np. w pocie, krwi, osoczu i płynach tkankowych). Do najważniejszych elektrolitów w organizmie człowieka zalicza się: sód, magnez, potas, chlorek i wapń. Dzięki swoim właściwościom, elektrolity biorą udział w wielu procesach biochemicznych w organizmie człowieka.

Jak działają elektrolity? Jaką pełnią rolę w organizmie?

Warto wiedzieć jak działają elektrolity żeby dbać o ich prawidłowy poziom na co dzień. Dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego są niezbędne, ponieważ biorą udział w generowaniu i przewodzeniu impulsów nerwowych. Ich odpowiedni poziom jest również kluczowy dla utrzymania prawidłowego nawodnienia, ciśnienia krwi, pracy mięśni oraz regulacji poziomu pH.

Podstawowe funkcje konkretnych elektrolitów zostały podsumowane poniżej.

  • SÓD – reguluje gospodarkę wodną oraz wpływa na równowagę kwasowo-zasadową. Jest niezbędny w przewodnictwie nerwowym oraz dla kurczliwości mięśni. Bierze udział w transporcie aminokwasów i cukrów.
  • MAGNEZ – stanowi kluczowy element w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego oraz mięśniowego. Jest aktywatorem ponad 300 enzymów i jest niezbędny do przebiegu podstawowych procesów, takich jak np. produkcja energii czy synteza kwasów nukleinowych.
  • POTAS – reguluje gospodarkę wodną, wpływa na równowagę kwasowo-zasadową oraz zwiększa przepuszczalność błon komórkowych. Do jego ważnych funkcji należą także regulacja ciśnienia krwi, aktywacja licznych enzymów oraz udział w metabolizmie składników odżywczych. Ponadto reguluje czynność nerwów oraz mięśni, w tym najważniejszego z nich – mięśnia sercowego.
  • WAPŃ - jest podstawowym materiałem budulcowym kości i zębów. Do funkcji tego składnika należy udział w kurczliwości mięśni oraz przewodnictwie bodźców nerwowych. Odpowiada za aktywację niektórych enzymów oraz bierze udział w procesie krzepnięcia krwi.
  • CHLOREK – jest po sodzie najobficiej występującym elektrolitem w surowicy krwi. Jony chlorkowe odgrywają kluczową rolę w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej. Odpowiadają za utrzymywanie ciśnienia osmotycznego oraz aktywności mięśni. Jony chlorkowe występują również w soku żołądkowym jako kwas solny (HCl). Głównym źródłem jonów chlorkowych w pożywieniu jest sól kuchenna.

Przyczyny zaburzeń elektrolitowych

Zaburzenia elektrolitowe mogą być spowodowane wieloma różnymi czynnikami, w tym: utratą płynów, nieprawidłową dietą, chorobami, zaburzeniami odżywiania bądź na skutek przyjmowanych leków. Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej najczęściej powodowane są na skutek odwodnienia organizmu. Do takiej sytuacji szczególnie może dojść podczas wymiotów, biegunki, upałów czy intensywnego wysiłku fizycznego. W okresie jesienno-zimowym odczucie pragnienia zmniejsza się i w konsekwencji rzadziej sięgamy po płyny. To także może zwiększać ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych i przyczyniać się do obniżonej odporności. Co ciekawe, przyczyną zaburzeń elektrolitowych może być także niedożywienie organizmu człowieka czy nadmierne spożywanie płynów o małej bądź zbyt dużej zawartości elektrolitów przez dłuższy czas. Spożywanie napojów alkoholowych może zwiększać straty wody oraz doprowadzać do zaburzeń elektrolitowych. Podczas tzw. „kaca” mogą występować wymioty i biegunka stąd podawanie doustnych elektrolitów może być jak najbardziej uzasadnione.

Objawy niedoboru elektrolitów

Objawy niedoboru elektrolitów mogą obejmować pogorszone samopoczucie, ból głowy, osłabienie mięśni, zawroty głowy, nudności, a nawet zaburzenia świadomości. Bez odpowiedniej równowagi elektrolitowej, przekazywanie impulsów elektrycznych może zostać zakłócone i prowadzić do drżenia mięśni, a następnie nieprzyjemnych skurczów mięśni. W poważniejszych przypadkach objawy brakujących elektrolitów będą manifestowały się nawet w postaci omdleń czy zaburzeń rytmu serca. Co ważne, objawy mogą być różne w zależności od tego, jakich konkretnie elektrolitów dotyczy niedobór.

Nadmiar elektrolitów – jak się objawia? Czy może być szkodliwy?

Przedawkowanie elektrolitów może prowadzić do wystąpienia różnych objawów i skutków ubocznych, w zależności od tego, którego elektrolitu jest za dużo. Mogą wystąpić takie symptomy jak np. nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, spadek siły mięśniowej, drżenie rąk, nerwowość, apatia czy zaburzenia pracy serca. Wiele osób zastanawia czy elektrolity podnoszą ciśnienie. Faktycznie, długotrwałe spożywanie przesadnych ilości sodu, szczególnie w postaci soli kuchennej może prowadzić do podniesienia ciśnienia krwi. Z drugiej strony zwiększone spożycie potasu, magnezu i wapnia pozytywnie oddziałuje na prawidłowy poziom ciśnienia krwi. Kluczowe jest, więc utrzymywanie gospodarki wodno-elektrolitowej w równowadze.

Jak sprawdzić stężenie elektrolitów w organizmie?

W celu określenia poziomu elektrolitów w organizmie człowieka wykonuje się jonogram. Jest to badanie laboratoryjne polegające na oznaczeniu stężenia elektrolitów w surowicy krwi takich jak m.in. potas, magnez, sód czy wapń. Procedura jest prosta – polega na pobraniu próbki krwi z żyły, a następnie analizie w laboratorium. Takie badanie może zostać zlecone przez lekarza np. w przypadku objawów odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, problemów z sercem, nerkami czy ciśnieniem krwi. Osoby, które chcą skontrolować poziom elektrolitów w swoim organizmie mogą również wykonać badanie za opłatą, bez skierowania od lekarza. W przypadku niepokojących objawów najlepiej skonsultować się z lekarzem, ponieważ prawidłowa diagnoza i leczenie jest kluczowe w utrzymaniu zdrowia i prewencji poważniejszym problemom zdrowotnym.

Jak uzupełnić elektrolity?

W celu przywrócenia równowagi elektrolitowej można sięgnąć po elektrolity do pica. Co zawierają elektrolity w formie takich preparatów? Często w składzie znajdują się takie elektrolity jak sód, magnez, oraz potas. W zależności od potrzeb czy preferencji smakowych możemy znaleźć produkty wzbogacone o różne składniki np. węglowodany, aminokwasy, witaminy, soki czy aromaty. Warto wybierać preparaty bez zbędnych substancji dodatkowych takich jak np. barwniki, przeciwzbrylacze czy konserwanty. Na rynku dostępne są produkty przeznaczone dla różnych grup wiekowych np. elektrolity dla niemowląt, elektrolity dla dzieci, elektrolity dla dorosłych czy elektrolity dla seniora. Odpowiedni poziom elektrolitów jest również kluczowy dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju płodu podczas trwania ciąży. W przypadku chęci stosowania elektrolitów w ciąży należy skonsultować się z lekarzem. Popularne są elektrolity dla sportowców, ze względu na znaczną utratę wody i elektrolitów wraz z potem podczas treningów. Niektórzy piją także elektrolity na wzmocnienie przy wzmożonej aktywności psychofizycznej np. w trakcie długotrwałego wysiłku umysłowego.

Jak dbać na co dzień o poziom elektrolitów?

Podstawą dla zachowania zdrowia, w tym równowagi wodno-elektrolitowej powinno być uzupełnianie elektrolitów poprzez spożywanie wody mineralnej oraz produktów spożywczych, będących ich źródłem. W celu szybkiego uzupełnienia utraconych elektrolitów np. podczas wysokich temperatur czy intensywnego wysiłku fizycznego warto stosować roztwory elektrolitowe. Jeżeli w porze wieczornej organizm utracił duże ilości wody i elektrolitów to jak najbardziej można spożyć elektrolity na noc.

Warto zapamiętać

  1. Utrzymywanie gospodarki wodno-elektrolitowej w równowadze jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka.
  2. Szczególnie ważne w organizmie człowieka są takie elektrolity jak sód, magnez, potas, chlorek i wapń.
  3. Dla zachowania równowagi wodno-elektrolitowej organizmu wydalanie wody i elektrolitów powinno być zrównoważone poprzez odpowiednią ich podaż.
  4. Zarówno nadmiar elektrolitów, jak i ich niedobór będzie niekorzystnie wpływać na zdrowie.
  5. W celu szybkiego uzupełnienia elektrolitów pomocne może być picie elektrolitów.
  6. I najważniejsze – kiedy pić elektrolity? Woda w organizmie występuje razem z elektrolitami, więc warto sięgnąć po napoje z elektrolitami podczas nadmiernej utraty wody wraz z potem np. podczas upałów czy intensywnych treningów. Podawanie elektrolitów przy biegunce czy wymiotach powinno nastąpić możliwie jak najszybciej żeby zapobiec odwodnieniu.

Źródła:

  1. American College of Sports Medicine, Sawka, M. N., Burke, L. M., Eichner, E. R., Maughan, R. J., Montain, S. J., & Stachenfeld, N. S. (2007). American College of Sports Medicine position stand. Exercise and fluid replacement. Medicine and science in sports and exercise, 39(2), 377–390
  2. Berend, K., van Hulsteijn, L. H., & Gans, R. O. (2012). Chloride: the queen of electrolytes?. European journal of internal medicine, 23(3), 203–211
  3. Brzozowska, A. (2012) Energia i składniki odżywcze – składniki mineralne. W: Żywienie człowieka. Podstawy Nauki o Żywieniu. Red. J. Gawęcki, Wyd. Nauk. PWN, Warszawa, 224-239
  4. El-Sharkawy, A. M., Sahota, O., & Lobo, D. N. (2015). Acute and chronic effects of hydration status on health. Nutrition reviews, 73 Suppl 2, 97–109
  5. Filippini, T., Naska, A., Kasdagli, M. I., Torres, D., Lopes, C., Carvalho, C., Moreira, P., Malavolti, M., Orsini, N., Whelton, P. K., & Vinceti, M. (2020). Potassium Intake and Blood Pressure: A Dose-Response Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Journal of the American Heart Association, 9(12), e015719
  6. Grillo, A., Salvi, L., Coruzzi, P., Salvi, P., & Parati, G. (2019). Sodium Intake and Hypertension. Nutrients, 11(9), 1970
  7. Lanham-New, S. A., Lambert, H., & Frassetto, L. (2012). Potassium. Advances in nutrition (Bethesda, Md.), 3(6), 820–821
  8. Mahendra. A. (2023). An overview on electrolytes: Its importance, function, and imbalances, Clin Nutr Hosp Diet., 43(1), 1-2
  9. Millard-Stafford, M., Snow, T. K., Jones, M. L., & Suh, H. (2021). The Beverage Hydration Index: Influence of Electrolytes, Carbohydrate and Protein. Nutrients, 13(9), 2933
  10. Palmer, B. F., & Clegg, D. J. (2016). Physiology and pathophysiology of potassium homeostasis. Advances in physiology education, 40(4), 480–490
  11. Rebelo-Marques, A., Coelho-Ribeiro, B., De Sousa Lages, A., Andrade, R., Afonso, J., Pereira, R., Batista, A.S., Teixeira, V.H. & Jácome, C. (2024). Trends and Missing Links in (De) Hydration Research: A Narrative Review. Nutrients, 16(11), 1709
  12. Rychlik. E., Woźniak. A. & Jarosz. M. (2017). Woda i elektrolity. W: Normy żywienia dla populacji Polski. Red. M. Jarosz, Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa, 316-346
  13. Shrimanker I, Bhattarai S. (2023) Electrolytes. [Updated 2023 Jul 24]. StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing
  14. Suliburska, J. (2010). Rola składników mineralnych w rozwoju i prewencji nadciśnienia tętniczego. W: Forum Zaburzeń Metabolicznych (Vol. 1, No. 4, pp. 230-235)
  15. Weiss-Guillet, E. M., Takala, J., & Jakob, S. M. (2003). Diagnosis and management of electrolyte emergencies. Best practice & research. Clinical endocrinology & metabolism, 17(4), 623–651

Publikowane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie powinny zastępować indywidualnych konsultacji lekarskich. Zaleca się skonsultowanie z lekarzem lub terapeutą przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii. Wydawca nie dąży do nawiązania relacji lekarz-pacjent ze swoimi czytelnikami. Nie bierze również odpowiedzialności za wiarygodność, skuteczność lub prawidłowe stosowanie informacji umieszczonych na stronie, ani za ewentualne problemy zdrowotne wynikające z omówionych terapii.

To może Cię zainteresować

Ashwagandha – kiedy zaczyna działać i jakie daje efekty?
Ashwagandha, ze względu na swój skład i bogactwo związków bioaktywnych, może wykazywać wielokierunkowe działanie na organizm. Badano m.in. jej właściwości adaptogenne, antyoksydacyjne, łagodzące stres i niepokój. Ashwagandha może korzystnie wpływać na fizjologiczną, poznawczą i psychologiczną reakcję na stres, zwiększać odporność emocjonalną, poprawiać parametry snu i jakość życia. Pierwsze efekty jej działania zwykle zaobserwować można po kilku tygodniach stosowania.Ashwagandha – jak działa? Efekty suplementacjiAshwagandha (łac. Withania somnifera (L.) Dunal), zwana również śpioszynem lekarskim, żeń-szeniem indyjskim i witanią ospałą, jest rośliną od wykorzystywaną w tradycyjnej medycynie ajurwedyjskiej od ponad 3000 lat. Suplementy diety najczęściej zawierają jej sproszkowany korzeń (niekiedy ekstrakt).Dostępne dowody naukowe wskazują, że ashwagandha wykazuje wielokierunkowe działanie na organizm. W jej składzie znajdują się liczne związki biologicznie czynne, przede wszystkim alkaloidy, laktony steroidowe (znane jako witanolidy) oraz saponiny (sitoindozydy).Wyniki badań eksperymentalnych wskazują na przeciwstresowe, antyoksydacyjne i adaptogenne właściwości ashwagandhy. Najlepiej została udokumentowana jej rola w zmniejszaniu poziomu stresu i niepokoju.  Według niektórych doniesień, korzeń ashwagandhy może również poprawiać parametry snu (zwłaszcza u osób cierpiących na bezsenność). Zaobserwowano jej korzystny wpływ na:·         jakość snu, czyli głębokość i ciągłość snu (która zależy m.in. od liczby wybudzeń w nocy);·         całkowity czas snu (długość snu w nocy) – odnosi się do różnicy między czasem spędzonym w łóżku a czasem czuwania;·         wydajność snu: stosunek całkowitego czasu snu do czasu spędzonego w łóżku;·         latencję snu, tzn. czas od położenia się do łóżka i zgaszenia światła do zaśnięcia.Wyniki niektórych badań sugerują wpływ ashwagandhy na poprawę:·         funkcji poznawczych,·         płodności,·         wydolności fizycznej,·         zdolności do regeneracji po wysiłku fizycznym.Ashwagandha – kiedy zaczyna działać?Efekty działania ashwagandhy nie są natychmiastowe, zwykle obserwuje się je po upływie kilku tygodni do 3 miesięcy.Odpowiedź na pytanie, kiedy zaczyna działać ashwagandha, może zależeć od celu jej stosowania. Warto przyjrzeć się badaniom naukowym:·         6-8 tygodni stosowania ashwagandhy – wpływ na stres, lęk i zmęczenieWyniki australijskiego badania (przeglądu systematycznego z metaanalizą, 2021) wskazują, że ekstrakty z ashwagandhy mogą wpływać na redukcję stresu i niepokoju. Badanie objęło (łącznie) 491 uczestników z deklarowanym wysokim poziomem stresu, lęku lub ze zdiagnozowanymi zaburzeniami lękowymi.W analizowanych badaniach dawka ashwagandhy wahała się od 240 do 1 250 mg/dzień ekstraktu (z korzenia lub z korzenia i liści) lub odpowiadała 6 000 mg/dzień sproszkowanego korzenia.Po jakim czasie działa ashwagandha? W australijskiej analizie po 6-8 tygodniach zaobserwowano następujące skutki brania ashwagandhy:o   obniżenie poziomu stresu i lękuo   zmniejszenie bezsenności i zmęczeniao   zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi (hormonu stresu).W kilku badaniach korzyści wydawały się większe przy dawkach od 500 do 600 mg/dzień.·         ≥8 tygodni stosowania ashwagandhy – wpływ na sen i jakość życiaMalezyjski przegląd systematyczny z metaanalizą (2021) objął łącznie 400 dorosłych uczestników. W analizowanych badaniach stosowano następujące dzienne dawki ashwagandhy:·         ekstrakt z korzenia: 250 mg lub 600 mg;·         ekstrakt z korzenia i liści: 120 mg.Wyniki analizy sugerują, że stosowanie ekstraktu z ashwagandhy przez 8 tygodni (lub dłużej) może wpływać na:o   poprawę parametrów snu;o   poprawę jakości życia.Efekty były wyraźniejsze u uczestników ze zdiagnozowaną bezsennością.·         90 dni stosowania ashwagandhy – wpływ na funkcje poznawczeW indyjskim badaniu klinicznym (2021) udział wzięło 130 zdrowych osób dorosłych doświadczających stresu, które zostały losowo przydzielone do jednej z dwóch grup:grupy placebogrupy, której podawano 1 kapsułkę dziennie ekstraktu (300 mg) z korzenia ashwagandhy. Uczestnicy otrzymywali preparat standaryzowany na zawartość 15 mg witanolidów w 1 kapsułce (300 mg).Po 90 dniach w grupie przyjmującej ekstrakt z korzenia ashwagandhy zaobserwowano obniżenie poziomu stresu i lęku oraz poprawę:·         funkcji poznawczych (pamięci i koncentracji);·         dobrostanu emocjonalnego;·         jakości snu.Jak długo można brać ashwagandhę?Według polskich zaleceń (uchwała Zespołu ds. Suplementów Diety działającego przy GIS), suplementacja ashwagandhy przez okres nieprzekraczający 3 miesięcy uważana jest za bezpieczną i dobrze tolerowaną.Działania niepożądane nie są częste i zwykle ograniczają się do łagodnych i przejściowych zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak luźne stolce, nudności, wymioty, czasem senność.Ile czasu można brać ashwagandhę? W indyjskim badaniu klinicznym na 130 osobach dorosłych (2021) uczestnikom badania podawano ekstrakt z korzenia ashwagandhy – preparat standaryzowany na zawartość 15 mg witanolidów w 1 kapsułce (300 mg). Wykazano, że codzienne podawanie 300 mg ekstraktu z korzenia ashwagandhy przez 90 dni jest:·         bezpieczne i dobrze tolerowane przez organizm;·         poprawia pamięć, koncentrację i jakość snu;·         zmniejsza poziom stresu.Długookresowe stosowanie ashwagandhy, zwłaszcza w dużych dawkach, zwiększa ryzyko skutków ubocznych.Czy ashwagandha uzależnia?Stosowanie ashwagandhy przez zdrowe osoby dorosłe, zgodnie z zaleceniami, bez przekraczania maksymalnych dawek i zalecanego okresu (do 3 miesięcy) jest dobrze tolerowane i nie wykazuje właściwości uzależniających.W badaniach nad bezpieczeństwem suplementacji ashwagandhy nie wykazano jej toksyczności ani ryzyka objawów uzależnienia lub odstawienia. Niewielka ilość dowodów na modelach zwierzęcych wskazuje na potencjalny wpływ ekstraktu z korzenia witaniii ospałej na zmniejszanie zmian behawioralnych i neurochemicznych wywołanych podawaniem morfiny lub alkoholu.Zgodnie z polskimi zaleceniami, opartymi na uchwale Zespołu ds. Suplementów Diety, sproszkowany korzeń Withania somnifera:·         można stosować w ilości maksymalnej 3 g (3000 mg) na dobę;·         zawartość witanolidów w dziennej porcji/dawce produktu nie może przekraczać 10 mg.Suplementacja ashwagandhy jest niewskazana u dzieci, kobiet w ciąży i w okresie laktacji. Ile brać ashwagandhy, żeby dało to efekty? Zalecana dzienna dawka ashwagandhyDawkowanie ashwagandhy, jej efekty i wpływ na organizm mogą zależeć od potencjalnego celu i okresu podawania ashwagandhy (nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki).Przebadano skuteczność zastosowania ashwagandhy w następujących dziennych dawkach:·         225 mg ekstraktu z korzenia i liści ashwagandhy (standaryzowanego na 3,5% witanolidów) przez 30 dniW amerykańskim badaniu klinicznym (2021) udział wzięło 60 dorosłych uczestników doświadczających stresu. Wyniki wskazują, że podawanie 225 mg ekstraktu z korzenia i liści ashwagandhy na dobę (standaryzowanego na 3,5% witanolidów) przez 30 dni może poprawiać fizjologiczną, poznawczą i psychologiczną reakcję na stres, w tym:o   zmniejszać poziom lęku i stresu;o   łagodzić objawy zaburzeń nastroju;o   pozytywnie modyfikować zachowania żywieniowe (jak np. jedzenie pod wpływem stresu i emocji);o   zmniejszać poziom kortyzolu (hormonu stresu) w ślinie.·         700 mg (5 mg witanolidów) ekstraktu z korzenia ashwagandhy na dobę przez 30 dniW badaniu przeprowadzonym na University of Colorado uczestniczyło 60 studentów (w wieku 18-50 lat). Osoby, którym przez 30 dni podawano ekstrakt z korzenia ashwagandhy w dawce dziennej 700 mg (5 mg witanolidów), zaobserwowały:·         poprawę samopoczucia i doświadczanie spokoju;·         wzrost poziomu energii;·         poprawę koncentracji i jakości snu. Warto zapamiętać1.      Stosowanie ashwagandhy może wpływać na obniżenie poziomu stresu, niepokoju i kortyzolu (hormonu stresu).2.      Istnieją doniesienia o wpływie ashwagandhy na poprawę funkcji poznawczych i parametrów snu – zarówno u osób zdrowych, jak i cierpiących na bezsenność.3.      Stosowanie ashwagandhy przez zdrowe osoby dorosłe, zgodnie z zaleceniami jest bezpieczne i dobrze tolerowane.4.      Ashwagandhę należy stosować nie dłużej niż 3 miesiące, nie przekraczając 3 g sproszkowanego korzenia oraz 10 mg witanolidów na dobę.    Źródła:1.      Mikulska P, Malinowska M, Ignacyk M, Szustowski P, Nowak J, Pesta K, Szeląg M, Szklanny D, Judasz E, Kaczmarek G, Ejiohuo OP, Paczkowska-Walendowska M, Gościniak A, Cielecka-Piontek J. Ashwagandha (Withania somnifera)-Current Research on the Health-Promoting Activities: A Narrative Review. Pharmaceutics. 2023;15(4):1057.2.      Remenapp A, Coyle K, Orange T, Lynch T, Hooper D, Hooper S, Conway K, Hausenblas HA. Efficacy of Withania somnifera supplementation on adult's cognition and mood. J Ayurveda Integr Med. 2022;13(2):100510.3.      Uchwała Nr 7/2020 Zespołu Do Spraw Suplementów Diety z dnia 7 lutego 2020 r. w sprawie wyrażenia opinii dotyczącej stosowania Withania somnifera (L.) Dunal jako składnika suplementów diety.4.      O'Connor J, Lindsay K, Baker C, Kirby J, Hutchins A, Harris M. The Impact of Ashwagandha on Stress, Sleep Quality, and Food Cravings in College Students: Quantitative Analysis of a Double-Blind Randomized Control Trial. J Med Food. 2022;25(12):1086-1094.5.      Baker C, Kirby JB, O'Connor J, Lindsay KG, Hutchins A, Harris M. The Perceived Impact of Ashwagandha on Stress, Sleep Quality, Energy, and Mental Clarity for College Students: Qualitative Analysis of a Double-Blind Randomized Control Trial. J Med Food. 2022;25(12):1095-1101. 15.            Jędruszczak P, Zdun S, Walczak K, Wesołowska Z, Gaweł W. Ashwagandha (Withania somnifera)- influence on sleep: review. Quality in Sport. 2023;9(1):40-45.6.      Costa G, Serra M, Maccioni R, Casu MA, Kasture SB, Acquas E, Morelli M. Withania somnifera influences MDMA-induced hyperthermic, cognitive, neurotoxic and neuroinflammatory effects in mice. Biomed Pharmacother. 2023;161:114475.7.      National Institutes of Health, Office of Dietary Supplements. Ashwagandha: Is it helpful for stress, anxiety, or sleep? Fact Sheet for Health Professionals. https://ods.od.nih.gov/factsheets/Ashwagandha-HealthProfessional/, [dostęp: 30.10.2025].8.      Langade D, Thakare V, Kanchi S, Kelgane S. Clinical evaluation of the pharmacological impact of ashwagandha root extract on sleep in healthy volunteers and insomnia patients: A double-blind, randomized, parallel-group, placebo-controlled study. J Ethnopharmacol. 2021;264:113276.9.      Bassareo V, Talani G, Frau R, Porru S, Rosas M, Kasture SB, Peana AT, Loi E, Sanna E, Acquas E. Inhibition of Morphine- and Ethanol-Mediated Stimulation of Mesolimbic Dopamine Neurons by Withania somnifera. Front Neurosci. 2019;13:545.10.  Majeed M, Nagabhushanam K, Mundkur L. A standardized Ashwagandha root extract alleviates stress, anxiety, and improves quality of life in healthy adults by modulating stress hormones: Results from a randomized, double-blind, placebo-controlled study. Medicine (Baltimore). 2023;102(41):e35521.11.  Gopukumar K, Thanawala S, Somepalli V, Rao TSS, Thamatam VB, Chauhan S. Efficacy and Safety of Ashwagandha Root Extract on Cognitive Functions in Healthy, Stressed Adults: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Study. Evid Based Complement Alternat Med. 2021;2021:8254344.12.  Smith SJ, Lopresti AL, Fairchild TJ. Exploring the efficacy and safety of a novel standardized ashwagandha (Withania somnifera) root extract (Witholytin®) in adults experiencing high stress and fatigue in a randomized, double-blind, placebo-controlled trial. J Psychopharmacol. 2023;37(11):1091-1104.13.  Chandrasekhar K, Kapoor J, Anishetty S. A prospective, randomized double-blind, placebo-controlled study of safety and efficacy of a high-concentration full-spectrum extract of ashwagandha root in reducing stress and anxiety in adults. Indian J Psychol Med. 2012;34(3):255-62.14.  Tandon N, Yadav SS. Safety and clinical effectiveness of Withania Somnifera (Linn.) Dunal root in human ailments. J Ethnopharmacol. 2020;255:112768.15.  Lopresti A, Smith S. Ashwagandha (Withania somnifera) for the treatment and enhancement of mental and physical conditions: A systematic review of human trials. Journal of Herbal Medicine. 2021; 28:100434.16.  Cheah KL, Norhayati MN, Husniati Yaacob L, Abdul Rahman R. Effect of Ashwagandha (Withania somnifera) extract on sleep: A systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2021;16(9):e0257843.17.  Deshpande A, Irani N, Balkrishnan R, Benny IR. A randomized, double blind, placebo controlled study to evaluate the effects of ashwagandha (Withania somnifera) extract on sleep quality in healthy adults. Sleep Med. 2020;72:28-36.18.  Gupta S, Bansal RN, Sodhi SP S, Brar GK, Malhotra M. Ashwagandha (Withania somnifera) – a herb with versatile medicinal properties empowering human physical and mental health. J Pre Clin Clin Res. 2021;15(3):129–133. 
Kwasy omega-6 – właściwości, źródła, niedobór i nadmiar
Kwasy omega-6 są materiałem budulcowym błon neuronów mózgu, niezbędnym do jego prawidłowego funkcjonowania. Sugeruje się, że mogą działać kardioprotekcyjnie i korzystnie wpływać na profil lipidowy.Kwasy tłuszczowe omega-6 stanowią bogate źródło energii, są elementem budulcowym błon komórkowych, uczestniczą w kluczowych procesach fizjologicznych. Według Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego, dowody naukowe potwierdzają korzyści sercowo-naczyniowe wynikające ze spożywania kwasów tłuszczowych omega-6. Czym są kwasy omega-6?Kwasy omega-6 należą do niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (WNKT), które mają co najmniej 2 wiązania podwójne (nienasycone) między atomami węgla. W kwasach omega-6 (n-6) – licząc od końca łańcucha węglowego – pierwsze wiązanie podwójne umiejscowione jest przy 6. atomie węgla.Do głównych przedstawicieli WNKT należy kwas linolowy (LA), prekursor rodziny omega-6, syntetyzowany wyłącznie przez rośliny. LA musi być dostarczany z pożywieniem –organizm człowieka nie może wytwarzać go de novo, ponieważ nie ma zdolności syntetyzowania wiązań podwójnych w położeniu n-6.Przemiany kwasu linolowego w ustroju prowadzą do powstania innych kwasów z rodziny omega-6:·         kwasu γ-linolenowego (kwasu gammalinolenowego; GLA),·         kwasu dihomo-γ-linolenowego (DGLA)·         kwasu arachidonowego (ARA). Właściwości kwasów omega-6 – jak działają na organizm i na co pomagają kwasy omega-6?Na co pomagają kwasy omega-6? Zgodnie z raportem Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (AHA), dowody naukowe potwierdzają korzyści sercowo-naczyniowe ze spożycia kwasów tłuszczowych omega-6 (Circulation, 2009).Według Norm żywienia dla populacji Polski (2024):·         Wyniki wielu badań naukowych potwierdziły związek między zwiększeniem spożycia kwasu linolowego (LA) a zmniejszeniem stężenia „złego” cholesterolu LDL i zwiększeniem „dobrego” cholesterolu HDL we krwi.·         LA obniża stężenie triglicerydów we krwi.·         Kwas arachidonowy wbudowuje się w fosfolipidy błon komórkowych i staje ich częścią (m.in. neuronów mózgu). Funkcja komórki nerwowej w dużym stopniu uzależniona jest od błony komórkowej (i jej warstwy lipidowej), która umożliwia powstawanie potencjałów czynnościowych, tworzenie synaps i uwalnianie neuroprzekaźników. Dlatego kwasy omega-6 są niezbędne do prawidłowego działania układu nerwowego.Co więcej, wyniki badań epidemiologicznych sugerują, że kwasy omega-6 mogą zwiększać wrażliwość na insulinę, poprawiać kontrolę glikemii i zmniejszać ryzyko cukrzycy typu 2. Międzynarodowa analiza danych biomedycznych niemal 40 tys. zdrowych dorosłych z 10 krajów (Lancet Diabetes & Endocrinology, 2017) wykazała, że wysokie stężenie kwasu linolowego we krwi wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka cukrzycy o 35 proc.  Źródła omega-6 – występowanie w żywnościWg polskich Norm (2024), kwasy omega-6 dodaje się do mleka modyfikowanego – ze względu na wysokie zapotrzebowanie niemowląt na niezbędne kwasy tłuszczowe (dla dzieci karmionych piersią wystarczającym źródłem jest mleko matki).W jakich produktach występują kwasy omega-6? Głównym pokarmowym źródłem omega-6 są oleje roślinne, poza tym ziarna, pełnoziarniste pieczywo, margaryny, a także żółtka jaj, krewetki. Żywieniowe źródła omega-6[w mg/100 g]ProduktKwas tłuszczowy Kwas linolowyKwas arachidonowy  Olej krokoszowy74000   Olej słonecznikowy60200   Olej sojowy53400   Olej kukurydziany50000   Olej z nasion bawełny47800   Orzech włoski34100590  Orzech brazylijski24900      Olej arachidowy23900   Olej lniany13400   Olej rzepakowy19100      Awokado1970 Tłuste ryby morskie: łosoś, tuńczyk260-440280-300Oprac. na podst. Health implications of high dietary omega-6 polyunsaturated Fatty acids. J Nutr Metab. 2012.  Niedobór i nadmiar kwasów omega-6Niedobór kwasów omega-6 może niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie organizmu.Według Medycyny Praktycznej dla lekarzy (5000 pytań z pediatrii, 2025), objawy niedoboru omega-6 obejmują:·         spowolnienie wzrastania i przyrostu masy ciała (u dzieci),·         zaburzenie procesów gojenia,·         dysfunkcję bariery naskórkowej,·         pogorszenie stanu skóry (suchość, ścieńczenie, łuszczenie).Według AHA (2009), dowody naukowe wykazały kardioprotekcyjne właściwości omega-6 (ryzyko chorób serca spada wraz ze wzrostem ich spożycia). Chińscy naukowcy postawili hipotezę, że dieta uboga w kwasy omega-6 może powodować odwrotne skutki. Zaprojektowali badanie oparte na danych Global Burden of Disease – międzynarodowego projektu naukowego analizującego obciążenie chorobami, ich czynniki przyczynowe i śmiertelność. Wyniki (Frontiers in Medicine, 2025) wykazały związek małej podaży kwasów omega-6 z wyższą zapadalnością na choroby układu krążenia – najsilniejszy u starszych mężczyzn (>75 lat).  Według polskich Norm (2024), niedobór wielonienasyconych kwasów tłuszczowych może zwiększać ryzyko niedoboru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu sercowo-naczyniowego. Natomiast codzienna dieta z nadmiarem kwasów omega-6 i innych tłuszczów, przekraczająca zapotrzebowanie energetyczne, zwiększa ryzyko nadwagi, otyłości i zespołu metabolicznego, zwiększając tym samym ryzyko chorób z nimi związanych. Omega-3 a omega-6 – czym się różnią?Nazwy kwasów omega wskazują na położenie w łańcuchu węglowym pierwszego wiązania podwójnego, co wpływa na budowę cząsteczki tłuszczu, a w konsekwencji na jego funkcje w organizmie i właściwości.Licząc od końca łańcucha węglowego – pierwsze wiązanie podwójne w kwasach omega-6 umiejscowione jest przy 6. atomie węgla, w kwasach omega-3 – przy 3. atomie węgla.Kwas linolowy (prekursor rodziny omega-6) zawiera dwa podwójne wiązania, kwas α -linolenowy (prekursor rodziny omega-3) – trzy wiązania podwójne. Ich przemiany w organizmie uzależnione są od aktywności tych samych enzymów: elongazy i desaturazy.Z kwasu linolowego (omega-6) powstają kwasy: γ-linolenowy (kwas GLA), dihomo-γ-linolenowy (DGLA) oraz arachidonowy (ARA). Przemiany kwasu α-linolenowego (omega-3) prowadzą do powstania kwasów: eikozapentaenowego (EPA), dokozapentaenowego (DPA) oraz dokozaheksaenowego (DHA).Kwasy z obu rodzin konkurują o „wspólne” enzymy. Dlatego dieta bogata w kwas linolowy hamuje syntezę kwasów omega-3, a nasila syntezę kwasu arachidonowego. Natomiast wzrost spożycia kwasu α-linolenowego sprzyja intensywniejszym przemianom kwasów z tej samej rodziny i hamowaniu przemian kwasów omega-6.Stosunek omega-3 do omega-6 w diecieZgodne z polskimi Normami (2024), wystarczające spożycie kwasu linolowego stanowi 4% energii dostarczanej z całodzienną dietą, a kwasu α-linolenowego – 0,5% energii. Naruszenie równowagi poprzez nadmierne spożycie kwasów omega-6 w stosunku do omega-3 może negatywnie wpływać na profil lipidowy i zwiększać ryzyko stresu oksydacyjnego.Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej wskazuje, że stosunek kwasów omega-6 do omega-3 w diecie powinien kształtować się na poziomie 5:1.Jednak w środowisku medycznym od lat trwa dyskusja na temat optymalnego stosunku kwasów omega-6 do omega-3 w diecie. Według AHA (2009), obawy związane z wyższym spożyciem kwasów tłuszczowych omega-6 oparto na założeniu, że wiele chorób (w tym choroba wieńcowa) ma komponent zapalny. Tymczasem kwas arachidonowy jest substratem m.in. do syntezy związków o właściwościach prozapalnych. Postawiono więc hipotezę, że zmniejszenie spożycia kwasu linolowego może zmniejszyć zawartość kwasu arachidonowego w tkankach, obniżając potencjał zapalny i ryzyko choroby wieńcowej.Według AHA, dowody naukowe nie potwierdzają, że kwasy omega-6 nasilają stany zapalne. Przeciwnie, sugerują przeciwzapalne właściwości omega-6 – wskazują, że ich większe spożycie zmniejsza stężenia markerów stanu zapalnego, ewentualnie pozostawia je bez zmian.Omega-6 – czy suplementacja jest potrzebna?Racjonalna podaż kwasów omega-3 i omega-6 może korzystnie wpływać na organizm i wykazywać właściwości ochronne przed rozwojem niektórych chorób. Według nowszego raportu AHA (Circulation, 2017), zastępowanie tłuszczów nasyconych kwasami omega-6 (głównie kwasem linolowym) zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia – w większym stopniu niż zastąpienie ich jednonienasyconymi kwasami tłuszczowymi.Suplementacja kwasów omega-6 może być rozważana w przypadku stwierdzenia ich niedoborów. Jednak w krajach rozwiniętych dominuje dieta bogata w kwas linolowy, dlatego jego niedobór żywieniowy jest rzadkością.Osoby chore lub leczone farmakologicznie przed rozpoczęciem suplementacji powinny zasięgnąć porady lekarza prowadzącego.W każdym przypadku wskazania do stosowania suplementów diety zaleca się skonsultować z lekarzem, farmaceutą lub dietetykiem.        Warto zapamiętaćKwasy omega-6 należą do niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (WNKT), które muszą być dostarczane z pożywieniem.Spożycie kwasów omega-6 może poprawiać profil lipidowy, korzystnie wpływać na układ krążenia i pracę mózgu.Głównym źródłem pokarmowym kwasów omega-6 są oleje roślinne.Kwasy omega-6 są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu na każdym etapie życia. Ich racjonalna podaż może zmniejszać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.   Źródła: Harris WS, Mozaffarian D, Rimm E, Kris-Etherton P, Rudel LL, Appel LJ, Engler MM, Engler MB, Sacks F. Omega-6 fatty acids and risk for cardiovascular disease: a science advisory from the American Heart Association Nutrition Subcommittee of the Council on Nutrition, Physical Activity, and Metabolism; Council on Cardiovascular Nursing; and Council on Epidemiology and Prevention. Circulation. 2009;119(6):902-7. Patterson E, Wall R, Fitzgerald GF, Ross RP, Stanton C. Health implications of high dietary omega-6 polyunsaturated Fatty acids. J Nutr Metab. 2012;2012:539426.Sacks FM, Lichtenstein AH, Wu JHY, Appel LJ, Creager MA, Kris-Etherton PM, Miller M, Rimm EB, Rudel LL, Robinson JG, Stone NJ, Van Horn LV; American Heart Association. Dietary Fats and Cardiovascular Disease: A Presidential Advisory From the American Heart Association. Circulation. 2017;136(3):e1-e23.Khandelwal S, Kelly L, Malik R, Prabhakaran D, Reddy S. Impact of omega-6 fatty acids on cardiovascular outcomes: A review. J Preventive Cardiol. 2013;2(3):325-336.Kim HK, Kang EY, Go GW. Recent insights into dietary ω-6 fatty acid health implications using a systematic review. Food Sci Biotechnol. 2022 Aug 20;31(11):1365-1376.Wijendran V, Hayes KC. Dietary n-6 and n-3 fatty acid balance and cardiovascular health. Annu Rev Nutr. 2004;24:597-615.Herrmann M, Simstich S, Fauler G, Hofer E, Fritz-Petrin E, Herrmann W, Schmidt R. The relationship between plasma free fatty acids, cognitive function and structural integrity of the brain in middle-aged healthy humans. Aging (Albany NY). 2021;13(18):22078-22091.Chang CY, Ke DS, Chen JY. Essential fatty acids and human brain. Acta Neurol Taiwan. 2009;18(4):231-41.Lai HTM, Ryder NA, Tintle NL, Jackson KH, Kris-Etherton PM, Harris WS. Red Blood Cell Omega-6 Fatty Acids and Biomarkers of Inflammation in the Framingham Offspring Study. Nutrients. 2025;17(13):2076.Domagała P, Żuralska R, Mziray M. Rola niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz ich znaczenie w wybranych schorzeniach. Pielęgniarstwo XXI Wieku. 2014;1:27 - 30.De Caterina R. Kwasy tłuszczowe z grupy omega-3 w chorobach układu krążenia. Kardiol Dypl. 2011;10(12):12-28.Rachtan-Janicka J, Horvath A. Podstawowe zapotrzebowanie energetyczne. 5000 pytań z pediatrii - Medycyna Praktyczna dla lekarzy. https://www.mp.pl/pytania/pediatria/zywienie-dzieci-zdrowych/kompendium/387944,podstawowe-zapotrzebowanie-energetyczne, [dostęp: 29.11.2025].Xu R, Molenaar AJ, Chen Z, Yuan Y. Mode and Mechanism of Action of Omega-3 and Omega-6 Unsaturated Fatty Acids in Chronic Diseases. Nutrients. 2025;17(9):1540.Dutkowska A, Rachoń D. Rola kwasów tłuszczowych n-3 oraz n-6 w prewencji chorób układu sercowo-naczyniowego. Choroby Serca i Naczyń. 2015;12(3):154–159.Szczeklik A, Gajewski P. Interna Szczeklika - mały podręcznik 2025/2026, Medycyna Praktyczna, Kraków 2025.Nagel P, Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej (NCEŻ). Tłuszcze, a żywienie osób starszych. https://ncez.pzh.gov.pl/seniorzy/tluszcze-a-zywienie-osob-starszych/, [dostęp: 9.12.2025].Rychlik E, Stoś K, Woźniak A, Mojska H. Normy żywienia dla populacji Polski. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny, Warszawa 2024.Gawęcki J. Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu. T. 1. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2022.Grenda R, Kawalec W, Kulus M. Pediatria. Tom 1-2. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2024.Materac E, Marczyński Z, Bodek KH. Rola kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 w organizmie człowieka. Bromat Chem Toksykol. 2013;2:225-233.Michałowska J, Bobiński R. Kardioprotekcyjne działanie niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Medycyna Ogólna. 2009;15:237-246.Wu JHY, Marklund M, Imamura F, Tintle N, Ardisson Korat AV, de Goede J, Zhou X, Yang WS, de Oliveira Otto MC, Kröger J, Qureshi W, Virtanen JK, Bassett JK, Frazier-Wood AC, Lankinen M, Murphy RA, Rajaobelina K, Del Gobbo LC, Forouhi NG, Luben R, Khaw KT, Wareham N, Kalsbeek A, Veenstra J, Luo J, Hu FB, Lin HJ, Siscovick DS, Boeing H, Chen TA, Steffen B, Steffen LM, Hodge A, Eriksdottir G, Smith AV, Gudnason V, Harris TB, Brouwer IA, Berr C, Helmer C, Samieri C, Laakso M, Tsai MY, Giles GG, Nurmi T, Wagenknecht L, Schulze MB, Lemaitre RN, Chien KL, Soedamah-Muthu SS, Geleijnse JM, Sun Q, Harris WS, Lind L, Ärnlöv J, Riserus U, Micha R, Mozaffarian D; Cohorts for Heart and Aging Research in Genomic Epidemiology (CHARGE) Fatty Acids and Outcomes Research Consortium (FORCE). Omega-6 fatty acid biomarkers and incident type 2 diabetes: pooled analysis of individual-level data for 39 740 adults from 20 prospective cohort studies. Lancet Diabetes Endocrinol. 2017;5(12):965-974.Mao Q, Kong Y. Effect of diet low in omega-6 polyunsaturated fatty acids on the global burden of cardiovascular diseases and future trends: evidence from the Global Burden of Disease 2021. Front Med (Lausanne). 2025;11:1485695.
Ashwagandha – z czym nie łączyć? Potencjalne interakcje z lekami
Przegląd interakcji ashwagandhy z lekami i innymi substancjami aktywnymi – z wyjaśnieniem ich mechanizmów i przyczyn. Ashwagandha zawiera wiele związków aktywnych, którym zawdzięcza swoje właściwości i wielokierunkowy wpływ na organizm. Bogaty skład oznacza również potencjał do interakcji z lekami i innymi substancjami czynnymi. W oparciu o badania naukowe i zalecenia eksperckie podpowiadamy, kiedy zachować czujność podczas suplementacji ashwagandhy.  Ashwagandha – z czym nie łączyć? Niekorzystne interakcje z lekami Ashwagandha (Withania somnifera, witania ospała) jest adaptogenem; może łagodzić niepokój, stres i korzystnie wpływać na sen. Adaptogeny opisywane są jako nietoksyczne i dobrze tolerowane substancje roślinne, które wspierają utrzymywanie homeostazy ustrojowej (równowagi wewnętrznej) w zmiennych warunkach zewnętrznych. Mimo to preparaty z ashwagandhą mogą wchodzić w interakcje z lekami – ryzyko zwiększa zawartość wielu związków bioaktywnych. Z witanii wyizolowano ok. 40 witanolidów, kilkanaście alkaloidów i kilka sitoindozydów. Ashwagandha a leki przeciwdepresyjne Łączenie ashwagandhy z lekami przeciwdepresyjnymi może nasilać ich działanie niepożądane. Ryzyko jest najwyższe w przypadku stosowania leków SSRI (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). Mechanizmy interakcji mogą polegać na: ·         sumowaniu niepożądanych działań leku i rośliny (głównie zaburzeń żołądkowo-jelitowych); ·         interakcjach między witanią a izoenzymami cytochromu 450 (enzymami kluczowymi dla metabolizmu wielu leków). Wyniki niektórych badań eksperymentalnych sugerują hamujące działanie ashwagandhy na CYP3A4 i CYP2D6 – enzymy z rodziny cytochromu P450, zaangażowane w metabolizm leków przeciwdepresyjnych. Konsekwencją jest wzrost stężenia antydepresantów i nasilenie ich skutków ubocznych. Ashwagandha a leki na nadciśnienie Wyniki części badań sugerują, że ashwagandha może wpływać na obniżenie ciśnienia krwi. Zatem z czym nie łączyć ashwagandhy? Jednoczesne stosowanie witanii ospałej i leków na nadciśnienie (hipotensyjnych) może nasilić ich działanie, zwiększając ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Ashwagandha może wchodzić w interakcje z lekami także poprzez wpływ na glikoproteinę P – białko transportujące odpowiadające za wchłanianie i biodostępność leków. To istotne, ponieważ wiele leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia jest substratami dla glikoproteiny P. Ekstrakty z ashwagandhy mogą hamować aktywność glikoproteiny P – wywierać hamujący wpływ na system transportu leków hipotensyjnych (substratów dla glikoproteiny P). Może to prowadzić do wzrostu stężenia tych leków i nasilenia niepożądanych skutków ich stosowania. Ashwagandha a leki nasenne Z czym nie łączyć ashwagandhy? Ekstrakty z korzenia ashwagandhy mogą wchodzić w interakcje z lekami nasennymi, przeciwlękowymi, miorelaksacyjnymi (zwiotczającymi mięśnie) i uspokajającymi (szczególnie z lekami z grupy benzodiazepin i barbituranów). Withania somnifera w skojarzeniu z lekami uspokajającymi i nasennymi może działać addytywnie. Oznacza to, że łączne działanie leku i witanii może sumować się we wspólny efekt, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Dlaczego? Ponieważ ashwagandha, podobnie jak benzodiazepiny i barbiturany, może wykazywać właściwości uspokajające i GABA-ergicze. GABA to jeden z głównych neuroprzekaźników hamujących w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Wpływ witanii ospałej na aktywność receptorów GABA-A może wywoływać efekt wyciszający i ograniczający nadaktywność układu nerwowego. Benzodiazepiny i barbiturany także oddziałują na układ GABA-ergiczny. Łączą się z receptorem GABA-A, ułatwiając połączenie GABA z tymi receptorami. Skutkiem jest ograniczenie pobudliwości neuronów; działanie nasenne, uspokajające, rozluźniające. Ashwagandha a leki immunosupresyjne Leki immunosupresyjne, stosowane m.in. w leczeniu chorób autoimmunologicznych, nie powinny być łączone z ashwagandhą, ponieważ wykazują działanie antagonistyczne. Immunostymulujące właściwości ashwagandhy polegają na pobudzaniu odpowiedzi odpornościowej. Natomiast leki immunosupresyjne osłabiają lub hamują reakcje immunologiczne. Nadmieńmy, że suplementacja ashwagandhy może być niewskazana w przebiegu chorób autoimmunologicznych – immunostymulujący wpływ witanii mógłby nasilać ich postęp. Ashwagandha a leki przeciwcukrzycowe Sugeruje się, że Withania somnifera może zwiększać wrażliwość na insulinę i zmniejszać stężenie glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy. Dlatego przyjmowanie ashwagandhy łącznie z lekami przeciwcukrzycowymi i obniżającymi poziom glukozy może prowadzić do hipoglikemii (niedocukrzenia) – ostrego powikłania cukrzycy. Hipoglikemia może mieć przebieg bezobjawowy lub objawowy – od mdłości i bólu głowy, przez kołatanie serca i nadmierną senność, po splątanie i śpiączkę. Epizody niedocukrzenia mogą powodować późne powikłania w różnych układach narządowych. Ashwagandha a tabletki antykoncepcyjne – czy ashwagandha wpływa na skuteczność antykoncepcji hormonalnej? Nie udowodniono, że ashwagandha może wchodzić w interakcje z tabletkami antykoncepcyjnymi. Nie ma wiarygodnych danych naukowych o wpływie witanii na antykoncepcję hormonalną. Wyniki badań wskazują, że ashwagandha może zwiększać poziom testosteronu u dorosłych, podczas gdy doustne środki antykoncepcyjne obniżają poziom testosteronu u zdrowych kobiet. Wykazał to m.in. holenderski przegląd dowodów klinicznych (2014). Nie ma danych, czy ewentualny wzrost stężenia testosteronu mógłby jakkolwiek wpłynąć na skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Natomiast holenderscy naukowcy zwracają uwagę na ryzyko działań niepożądanych związanych z niedoborem testosteronu (m.in. pogorszenie zdolności poznawczych, zaburzenia funkcji seksualnych, obniżenie masy i gęstości kości). Ashwagandha a alkohol – czy można łączyć ashwagandhę i alkohol? Podczas stosowania preparatów z Withania somnifera nie powinno się nadużywać alkoholu. Istnieją doniesienia o przypadkach uszkodzenia wątroby związanych z suplementacją ashwagandhą. Ryzyko występowało głównie u osób z chorobami hepatologicznymi, długotrwale przyjmujących duże dawki witanii ospałej. Nie zaleca się jednak stosowania ashwagandhy łącznie z substancjami o działaniu hepatotoksycznym, w tym – oczywiście – z alkoholem. Alkohol wywiera działanie toksyczne na organizm w wielu mechanizmach. Jego szkodliwy wpływ na układ nerwowy obejmuje m.in. zaburzanie równowagi między bodźcami pobudzającymi i hamującymi. Alkohol może wzmacniać przekaźnictwo hamujące albo osłabiać przewodnictwo pobudzające oraz wzmagać aktywność układu GABA-ergicznego. Dlatego alkohol może nasilać działania niepożądane oraz zwiększać efekt nasenny i uspokajający różnych substancji, w tym ashwagandhy, pochodnych benzodiazepiny, barbituranów. Z jakimi roślinami nie łączyć ashwagandhy? Ashwagandhy nie powinno się łączyć z substancjami – również roślinnymi – o działaniu hepatotoksycznym, takimi jak: ·         garcinia cambogia, ·         kava kava, ·         ekstrakt z zielonej herbaty, ·         pluskwica groniasta. Z czym nie łączyć ashwagandhy? Ostrożność należy zachować w przypadku przyjmowania substancji roślinnych o działaniu podobnym do witanii. Łączne stosowanie ziół i preparatów o właściwościach wyciszających, przeciwstresowych, uspokajających stwarza ryzyko uzyskania zbyt silnego efektu. Niekorzystne może być łączenie ashwagandhy z: ·         kozłkiem lekarskim (walerianą) – działa uspokajająco, przeciwstresowo, nasennie (przez wpływ na układ GABA-ergiczny i ograniczenie pobudliwości neuronów); ·         dziurawcem – działa uspokajająco, łagodzi stany lękowe i depresyjne (hamuje wychwyt zwrotny serotoniny); ·         pieprzem mestycynowym (kava kava) – działa przeciwlękowo, przeciwdepresyjnie, ułatwia zasypianie (przez wpływ na aktywność receptora GABA-A). Ashwagandha – z czym łączyć? Jakie interakcje będą korzystne? Wśród niedużej liczby danych naukowych o potencjalnych korzystnych interakcjach ashwagandhy uwagę zwraca badanie nad skutecznością witanii ospałej i kwasów omega-3 w eksperymentalnym modelu reumatoidalnego zapalenia stawów (2019). Wstępne wyniki sugerują, że łączne stosowanie tych substancji może hamować zmiany chorobowe i wykazywać większą skuteczność niż stosowanie tylko jednej z nich. Poza tym z czym łączyć ashwagandhę? W amerykańskim badaniu klinicznym (2023) osobom ze stanami lękowymi i depresyjnymi podawano ekstrakt z korzenia ashwagandhy z piperyną. Po 30, 60 i 90 dniach suplementacji odnotowano poprawę samopoczucia, zmniejszenie objawów oraz zwiększenie stężenia serotoniny („hormonu szczęścia”) we krwi. Piperyna to alkaloid obecny w ziarnach pieprzu czarnego, który wpływa m.in. na wzrost poziomu serotoniny – neuroprzekaźnika w OUN.   Jak bezpiecznie stosować ashwagandhę? Bezpieczne stosowanie ashwagandhy polega na przestrzeganiu zaleceń ekspertów i nieprzekraczaniu maksymalnych dawek. Przed rozpoczęciem suplementacji warto skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub dietetykiem, by wykluczyć ewentualne przeciwwskazania i zidentyfikować potencjalne interakcje witanii z innymi substancjami. Zgodnie z uchwałą Zespołu ds. Suplementów Diety (2020), ashwagandhę mogą stosować zdrowe osoby dorosłe przez okres do 3 miesięcy. Sproszkowany korzeń Withania somnifera można przyjmować: ·         w ilości nieprzekraczającej 3g dziennie; ·         przy maksymalnej zawartości witanolidów wynoszącej 10 mg (w zalecanej dziennej porcji). Dzieci, kobiety w ciąży i karmiące piersią nie powinny suplementować ashwagandhy. Należy czytać etykiety i informacje na opakowaniu suplementu diety. Bezpieczne preparaty z ashwagandhą powinny być: ·         przebadane pod kątem jakości i czystości mikrobiologicznej; ·         standaryzowane na zawartość witanolidów. Osoby chore lub leczone farmakologicznie przed suplementacją powinny zasięgnąć opinii lekarza.   Warto zapamiętać 1.  Ashwagandha, podobnie jak inne rośliny, może wchodzić w interakcje z różnymi substancjami aktywnymi, w tym z lekami. 2.  Nie zaleca się łączyć suplementacji ashwagandhy z lekami przeciwdepresyjnymi, hipotensyjnymi lub przeciwcukrzycowymi. 3.  Withania somnifera może wchodzić w niekorzystne interakcje z lekami immunosupresyjnymi (działanie antagonistyczne) oraz z benzodiazepinami i barbituranami (działanie addytywne). 4.  Ashwagandhy nie powinno się stosować łącznie z substancjami hepatotoksycznymi.     Źródła: Siwek M, Woroń J, Wrzosek A, Gupało J, Chrobak AA. Harder, better, faster, stronger? Retrospective chart review of adverse events of interactions between adaptogens and antidepressant drugs. Front Pharmacol. 2023;14:1271776. Wiciński M, Fajkiel-Madajczyk A, Sławatycki J, Szambelan M, Szyperski P, Wojciechowski P, Wójcicki J, Gawryjołek M. Ashwagandha (Withania somnifera) and Its Effects on Well-Being-A Review. Nutrients. 2025;17(13):2143. Smith T, May G, Eckl V, Rynolds CM. (2020). US sales of herbal supplements increase by 8.6% in 2019. Austin, TX, USA: ABC HerbalGram, 127. Kanjilal S, Gupta AK, Patnaik R, Dey A, Mohapatra S. Evaluation of herb-drug interaction of Withania somnifera with anti-rheumatic drugs through high-throughput screening. J Res Pharm. 2022; 26(2): 334-344. McDonald KL, Raichura Z, Pondugula SR, Marney L, Yang L, Choi J, Salamat JM, Brandes MS, Neff C, Adams K, Farmer G, Dennis C, Maier CS, Soumyanath A, Arnold RD, Calderón AI. Ashwagandha (Withania somnifera) Plant Extracts Affect the Cytochrome P450 System and Cytotoxicity of Primary Human Hepatocytes. J Diet Suppl. 2025;22(4):613-639. Filip M, Łazowski T, Gałecki P. Benzodiazepiny w polskim szpitalnictwie. Szczególne zastosowanie lorazepamu w formie domięśniowej i dożylnej. Psychiatr Dypl. 2020;4. Spanakis M, Bakaros E, Papadopoulou S-N, Fournaraki A, Symvoulakis EK. Pharmacoepidemiological Data on Drug–Herb Interactions: Serotonin Syndrome, Arrhythmias and the Emerging Role of Artificial Intelligence. Pharmacoepidemiology. 2025; 4(4):22. Gorelick J, Rosenberg R, Smotrich A, Hanuš L, Bernstein N. Hypoglycemic activity of withanolides and elicitated Withania somnifera. Phytochemistry. 2015;116:283-289. Sprengel M, Laskowski R, Jost Z. Withania somnifera (Ashwagandha) supplementation: a review of its mechanisms, health benefits, and role in sports performance. Nutr Metab (Lond). 2025;22(1):9. Jamnekar P, Dehankar T, Bedre R, et al. (November 05, 2025) Ashwagandha as an Adaptogenic Herb: A Comprehensive Review of Immunological and Neurological Effects. Cureus 17(11): e96183. Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Ashwagandha. Purported Benefits, Side Effects & More. https://www.mskcc.org/cancer-care/integrative-medicine/herbs/ashwagandha#references-58, [dostęp: 20.11.2025]. Zimmerman Y, Eijkemans MJ, Coelingh Bennink HJ, Blankenstein MA, Fauser BC. The effect of combined oral contraception on testosterone levels in healthy women: a systematic review and meta-analysis. Hum Reprod Update. 2014;20(1):76-105. Nath R, Singh S, Dixit RK, Kumar R. The Role of Withania somnifera (Ashwagandha) and Omega-3 Fatty Acids on TNF-α and Joint Inflammation in an Animal Model of Rheumatoid Arthritis. Journal of Clinical and Diagnostic Research. 2019;13(4). Majeed M, Nagabhushanam K, Murali A, Vishwanathan DT, Mamidala RV, Mundkur L. A Standardized Withania somnifera (Linn.) Root Extract with Piperine Alleviates the Symptoms of Anxiety and Depression by Increasing Serotonin Levels: A Double-Blind, Randomized, Placebo-Controlled Study. J Integr Complement Med. 2024;30(5):459-468. Paul S, Chakraborty S, Anand U, Dey S, Nandy S, Ghorai M, Saha S, Patil M, Kandimalla R, Proćków J, Dey A. Withania somnifera (L.) Dunal (Ashwagandha): A comprehensive review on ethnopharmacology, pharmacotherapeutics, biomedicinal and toxicological aspects. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2021;143: 112175. Mikulska P, Malinowska M, Ignacyk M, Szustowski P, Nowak J, Pesta K, Szeląg M, Szklanny D, Judasz E, Kaczmarek G, Ejiohuo OP, Paczkowska-Walendowska M, Gościniak A, Cielecka-Piontek J. Ashwagandha (Withania somnifera)-Current Research on the Health-Promoting Activities: A Narrative Review. Pharmaceutics. 2023;15(4):1057.